8 januari 2020

Het Behandelpaspoort ondersteunt het gesprek over behandelwensen

Behandelpaspoort.png

In het persbericht vertelde initiatiefnemer Ester Bertholet in november 2018 over haar wens achter het paspoort. “Een gesprek over je behandelwensen is op elk moment belangrijk. Het is echter niet een goed moment om op een Spoedeisende Hulp of midden in de nacht als je je heel ziek voelt, pas na te gaan denken over behandelvragen zoals of je wel naar het ziekenhuis wilt. In gesprekken met patiënten realiseerde ik me steeds vaker dat mensen wel een handvat nodig hebben ter ondersteuning.“

Praktisch werkboekje

Daarom ontwikkelde ze het Behandelpaspoort: een boekje ter grootte van een paspoort waarin vragen staan, die mensen kunnen gebruiken om samen met hun naasten en de huisarts na te denken over wat ze al dan niet willen. Zo ervaren patiënten meer regie. En de wensen worden helder voor naasten en zorgverleners. De vraag ernaar blijkt groot: binnen twee weken zijn er al 2000 exemplaren verkocht.

Ervaringen van ouderen en artsen

Na de introductie volgde veel reacties, met name van ouderen die wilden weten hoe ze dit konden gebruiken. De meeste mensen begrijpen dat het handvat is om te praten over behandelwensen, naast dat het ook als officiële wilsverklaring is in te vullen. Een huisarts gaf aan dat hij werd benaderd door een patiënt met het paspoort om het gesprek aan te gaan. De vragen in het paspoort bracht een gesprek naar boven hoeveel mogelijkheden er zijn voor behandeling en zorg, ook in laatste levensfase. Wat betekent palliatieve zorg nu echt? De eerder ingevulde ‘euthanasieverklaring’ mocht daarna de prullenbak in. Een dame vertelde dat het paspoort voor haar het momentum creëerde om een gesprek over haar wensen met naasten te starten.

‘Getrapte’ opbouw van gesprek over zorg

Het paspoort is een best practise die de zorg voor kwetsbare patiënten kan verbeteren. Omdat het vaak een moeilijk onderwerp is, kan een ‘getrapt’ gesprek helpen. Met het paspoort als eerste aanreiking van bijvoorbeeld een praktijkondersteuner, krijgen patiënten de kans om het rustig op zich in te laten werken. Dan zijn ze voorbereid en voelen zich zekerder voor een gesprek over behandelwensen met de ondersteuner, huisarts, specialist ouderengeneeskunde of naasten. De eerste ervaringen en reacties geven aan dat meer zorgverleners en patiënten met het paspoort geholpen kunnen worden.

Tip voor ontwikkelen Best Practise

Tot slot vroeg Verenso Ester welke tips ze anderen mee kan geven, die ideeën hebben om de zorg beter te maken. “Gebruik je talenten en eigen kracht om iets neer te zetten. Maar denk niet dat je alles moet kunnen. Verzamel positieve mensen om je heen en vraag hulp op de vlakken waar je zelf minder affiniteit mee hebt.”

 

Naar nieuwsoverzicht