Wet zorg en dwang (Wzd)

Ga direct naar 

Per 1 januari 2020 is de Wet zorg en dwang (Wzd) ingevoerd. De wet moet, samen met de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg (Wvggz), leiden tot kwaliteitsverbetering in de zorg en bijdragen aan het voorkomen van dwang en drang. 

Hoewel het doel van de Wzd niet ter discussie staat, maakt Verenso zich wel zorgen over de uitvoerbaarheid van de wet. De Wzd gaat over de meest kwetsbare mensen in onze samenleving en wij vinden dat dit vraagt om een zorgvuldige implementatie.

Specialisten ouderengeneeskunde streven altijd naar het bieden van verantwoorde en veilige patiëntenzorg. Daarom is het ook zo belangrijk dat de wet uitgevoerd kan worden zoals hij oorspronkelijk bedoeld is. Verenso zal zich blijven inspannen om dit mogelijk te maken.

 
Afsprakenset Wzd m.b.t. crisisdienstverlening

De minister heeft de kamer geïnformeerd over de gemaakte afspraken in het veld over de Wzd, onder andere met betrekking tot  de crisisdienstverlening. In de kamerbrief verwijst hij naar de afspraken die we als artsen hebben gemaakt  en ook naar de afsprakenset die er door het gehele veld is gemaakt. In deze afsprakenset staan concrete toezeggingen opgenomen met betrekking tot de randvoorwaarden voor de artsen om hun werk te kunnen doen.

Randvoorwaarden

De volgende randvoorwaarden uit de afsprakenset stippen we graag extra aan:      

  • In artikel 14 treft u de concrete toezeggingen m.b.t. de bekostiging aan door de NZA.
  • De toezeggingen door de zorgkantoren met betrekking tot de crisisbedden staan in de artikelen 9 en 10. U leest hierin onder meer dat in samenwerking met professionals een passend zorgaanbod wordt ingekocht dat uiterlijk 15 januari inzichtelijk moet zijn. En dat de vindbaarheid van beschikbare bedden wordt vergroot.
  • In de artikelen 11, 12 en 13 vindt u onder meer de toezegging van Actiz en VGN om hun leden op te roepen om een geschikt aanbod crisisbedden met behandelcomponent te realiseren in samenwerking met de specialist ouderengeneeskunde en de arts verstandelijke gehandicapten. 

 

Meer informatie: Inge van der Stelt en Roy Knuiman